The Unnamed Truth

The Unnamed Truth bu soruya tek bir ölçütle cevap veriyor: deneyim, unutulan bir bilginin yaşanarak geri kazanıldığı yerde doğar. Kitap bu tek cümleden hareketle bir metafizik model kuruyor. Modelin merkezinde, kendini bilen ama kendini hiç yaşamamış bir varoluş kaynağı var. Bu kaynak, bir eksikliği gidermek için değil, kendi bolluğundan taştığı için varlığı doğuruyor. Kitabın geri kalanı ise kurulan bu modeli sınamakla geçiyor.

Her bölümün sonunda "model frenleri" başlıklı bir kısım var. Burada yazar, kendi tezine karşı en güçlü itirazları kendisi üretiyor. Modelin dayandığı iki temel varsayımı kanıtlayamadığını da kitabın içinde açıkça yazıyor. Ölüm bölümü ise yazarın cevaplayamadığını kabul ettiği bir itirazla bitiyor.

Her şey bir rüyada sorulan "ruh nedir?" sorusuyla başlıyor. Arayış; benlikten zamana ve kozmolojiye, özgür iradeden inanca ve mitolojiye, rüyalardan ölüme uzanıyor. Yol boyunca sabit bir benlik aranıyor ve bulunamıyor. Ardından kitap şunu ekliyor: bir şeyi bulamamak, onun olmadığını göstermekle aynı şey değildir.

Öğreti yok. Teselli yok. Bulduğundan fazlasını bulmuş gibi yazmayı reddeden birinin tuttuğu bir arayış kaydı.